معرفی
اینترلوکین 1 بتا (IL-1 beta) یک سیتوکین پیش التهابی است که توسط مونوسیت ها، ماکروفاژها و سلول های دندریتیک بیان می شود. IL-1 beta در پاسخ به محرک های التهابی به عنوان یک فرم غیر فعال 31 کیلو دالتونی که در سیتوزول جمع می شود، سنتز می شود.
تجزیه pro-IL-1 beta به پروتئین فعال 17 کیلو دالتونی نیاز به فعال شدن inflammasomes دارد. که مجموعه های مولتی پروتئینی هستند که به عوامل بیماری زا، شرایط استرس و سایر علائم خطر پاسخ می دهند. فعال سازی inflammasomes باعث پردازش پیش ساز کاسپاز -1 به شکل فعال آن می شود. که به نوبه خود pro-IL-1 beta را می شکند.
ویژگی اینترلوکین 1 بتا
اینترلوکین 1 بتا فاقد پپتید توالی سیگنال برای مسیر کلاسیک ER/Golgi است. و در کنار کاسپاز 1، از طریق مکانیزمی جایگزین که کاملاً شناخته نشده است، ترشح می شود. اگرچه IL-1 بتا اغلب به شکل فعال خود ترشح می شود، اما ترشح پروتئین تجزیه نشده در برخی شرایط بیولوژیکی قابل تشخیص است.
ارسال سیگنال IL-1 beta از طریق دو گیرنده IL-1RI و IL-1RII است که هر دو با IL-1 alpha مشترک هستند. فعالیت IL-1 beta می تواند توسط آنتاگونیست گیرنده (IL-1RA) که توسط انواع مختلفی از سلول ها تولید می شود و اتصال گیرنده ها را از طریق مهار رقابتی یا competitive inhibition مسدود می کند، تعدیل شود.
IL-1 beta با تحریک تولید سایر سایتوکین های پیش التهابی در سلول های هدف و شروع پاسخ های فاز حاد به عفونت و آسیب، نقش مهمی در سیستم ایمنی ذاتی میزبان دارد.
این کیت با استفاده از آنتی بادی های مونوکلونال ضد IL-1 beta انسانی طراحی و تولید شده است. بنابراین در اندازه گیری موارد مشابه حیوانی کاربرد ندارد.
ویژگی های کیت اینترلوکین 1 بتا انسانی :
آنتی بادی: برند Research & Development آمریکا
پلیت: برند Jet Biofil
فرمت: 96 و 48 تستی
اساس روش: ساندویچ
مدت زمان انجام آزمایش: 2 و نیم ساعت
محدوده اندازه گیری: 5 تا 200 پیکوگرم بر سی سی